قدس شریف
روز قدس امسال، برآنم داشت تا یه سری از موضوعاتی رو که شاید کمتر جایی گفته می شه رو راجع به مسئله فلسطین، اینجا بنویسم.
متاسفانه رسانه های ما به جای اینکه اول روشنگری کنند و بعد دادوهوار کنن اینقدر دادوهوار می کنن که اصلا فراموش می کنن موضوع اصلی رو یاد بدن!
به خاطر همین من هم مثل خیلی ها راجع به یکی از موضوعات و سیاست های همیشگی انقلاب اسلامی کشورم سوالهای زیادی داشتم که هیچ منبع درست و حسابی و بی شیله پیله ای پیدا نمی کردم!
نوشتار زیر چکیده ای از سخنان سردارپاسدار دکتر حسین کفعمی، سردار پاسدار سعدا... زارعی و جناب آقای زاهدی است که حلال خیلی از سوالهای بنده بوده است:
در ابتدا سال شمار وقایع فلسطین و لبنان رو دنبال می کنیم: (بدلیل طولانی بودن، تنها به ذکر وقایع سالهای مهم اشاره می کنم)
5000-3000 قبل از میلاد مسیح – اعراب کنعانی وارد این سرزمین شدند.
1800 قبل از میلاد مسیح – حضرت ابراهیم از عراق به فلسطین آمد.
1000 قبل از میلاد مسیح – حضرت داود در فلسطین تشکیل حکومت داد.
300 قبل از میلاد مسیح – رومیان به این سرزمین حمله و آن را تصرف کردند.
400 بعد از میلاد مسیح – ابوذر غفاری به این سرزمین تبعید شد.
1180 بعد از میلاد مسیح – آزادسازی لبنان و فلسطین به دست صلاح الدین ایوبی
1800 بعد از میلاد مسیح – دعوت ناپلئون سوم از اروپایی ها برای واگذاری فلسطین به یهودیان
1860– اعلام اسکان یهودیان در فلسطین (درکنار مسلمانان)
1897– اقدام برای تشکیل یک کشور یهودی
1900– ایجاد شهرکهای یهودی نشین در فلسطین
1918-1914– جنگ جهانی اول (تضعیف امپراطوری عثمانی و ضعیف شدن مسلمانان)
1917– صدور اعلامیه بالفور (وزیر خارجه بریتانیا) جهت ورود یهودیان به فلسطین
1921– تشکیل ارتش صهیونیستی جهت ارعاب فلسطینی ها
1921– آغاز جنبش اعتقادی عزّالدین قسّام
1936– آغاز جنبش جوانان به رهبری شیخ عبدالقادر حسینی
1939-1945– جنگ جهانی دوم(ورود رسمی آمریکا به صحنه ی جهانی)
1947– قطعنامه سازمان ملل در مورد تقسیم فلسطین (در این تقسیم بندی46درصد از کل سرزمین فلسطین به فلسطینی ها رسید و 56% به اسرائیل)
1948– قتل عام دیر یاسین به رهبری بگین
1948– اعلام رسمی تشکیل دولت صهیونیستی با نام اسرائیل
1948– جنگ اول اعراب با اسرائیل (مصر،سوریه، حوزه خلیج فارس و...)
1951– به قتل رسیدن ملک عبدا.. پادشاه اردن توسط یک فلسطینی معترض در محوطه قدس
1951– تاسیس سازمان اطلاعاتی و جاسوسی موساد
1956– جنگ دوم اعراب با اسرائیل (تهاجم اسرائیل به غزه و صحرای سینا)
1957– تاسیس سازمان آزادی بخش الفتح به رهبری یاسرعرفات
1960– حضور امام موسی صدر در لبنان
1965– صدور و اعلام اولین بیانیه نظامی جنبش فتح (آغاز انقلاب مسلحانه)
1967– جنگ سوم اعراب با اسرائیل (جنگ شش روزه)
1967– تشکیل مجلس اعلای شیعیان لبنان با مسئولیت امام موسی صدر
1971– حضور مصطفی چمران در لینان و گسترش اقدامات امام موسی صدر
1972– جنگ چهارم اعراب با اسرائیل با محوریت مصر و سوریه (خطوط بارلو)
1975– تشکیل جنبش امل (شاخه نظامی مجلس اعلای شیعیان لبنان)
1975-1990– درگیری لبنان در جنگ داخلی
1978– پیمان صلح کمپ دیوید میان انورسادات(مصر) بگین(اسرائیل) با میانجیگری امریکا
1978– ناپدید شدن امام موسی صدر در سفر به لیبی
1979– پیروزی انقلاب اسلامی در ایران
1979– تسخیر لانه جاسوسی امریکا در تهران
1980– حمله رژیم بعث عراق به ایران
1981– ترور انور سادات توسط خالد اسلامبولی
1981– شهادت دکتر چمران در دهلاویه
1982– حمله سراسری اسرائیل به لبنان و اشغال جنوب لبنان تا بیروت
1982– کشتار آوارگان فلسطینی و لبنانی در اردوگاه های صبرا و شنیلا در بیروت به دست فالانژها (مسیحیان لبنان) و صهیونیستها
1982– تشکیل حزب ا.. لبنان
1982– تاسیس جنبش جهاد اسلامی فلسطین به رهبری دکتر فتحی شقاقی وعبدا.. رمضان
1982– اعزام نیرو از ایران برای کمک به لبنان
1984-1983– گسترش عملیات های استشهادی علیه صهیونیستها
1985– عقب نشینی رژیم صهیونیستی از بخشی از مناطق لبنان
1986– سقوط هواپیمای جنگی اسرائیل در جنوب لبنان و ناپدید شدن رون آراد
1987– صدور قطعنامه598 در جنگ ایران و عراق
1987– کشتار حجاج ایرانی خانه خدا در عربستان به دست مأموران آل سعود
1987– تاسیس جنبش مقاومت اسلامی (حماس) به رهبری شیخ احمد یاسین،رتتیسی و خالد مشعل
1987– آغاز انتفاضه اول از غزه
1989– عملیات تروریستی ربایش شیخ عبدالکریم عبید و مصطفی دیرانی توسط رژیم صهیونیستی در لبنان
1991– کنفرانس صلح خاورمیانه در مادرید اسپانیا
1993– قرارداد اسلو (نروژ) میان اسرائیل و سازمان آزادی بخش فلسطین (به رهبری یاسرعرفات)
1994– تبعید رهبران فلسطینی(رتتیسی،فتحی شقاقی،زهار هنیه و...)
1995– شهادت فتحی شقاقی در جزیره مالت به دست موساد
1995– به لاکت رسیدن اسحاق رابین (نخست وزیر رژیم صهیون)
1996– جنگ 16روزه لبنان(قتل عام قانا)
2000– فرار اسرائیل از جنوب لبنان
2000– قدم زدن آریل شارون در مسجد الاقصی و آغاز انتفاضه الاقصی
2001– حادثه 11سپتامبر و لشگرکشی آمریکا به افغانستان
2003– ارائه نقشه راه برای فلسطین و صلح خاورمیانه
2004– ترور شیخ احمد یاسین
2004– شهادت دمتر رتتیسی جانشین جنبش حماس
2004– فوت مشکوک یاسر عرفات
2004– انتخاب محمود عباس(ابومازن) به جانشینی عرفات توسط ساف(سازمان آزادی بخش فلسطین)
2006– پیروزی دولت مردمی حماس
2006– جنگ 33روزه لبنان
2008 - شهادت عماد مغنیه در دمشق
2009-2008 حمله وحشیانه اسرائیل به نوار غزه
صهیونیسم(مسیحی-یهودی) از قرن15-14میلادی و با رشد شبکه های مالی و انقلاب صنتی در اروپا و شروع دوره مدرنیته پا گرفت.
با رشد گروه های صهیونسیتی زنگ خطر برای دراختیار گرفتن مناصب مهم حکومتهای اروپایی از سوی صهیونیست ها برای مسیحیان اروپا به صدا در آمد! نتیجه آن برگزاری نشستها و کنفرانس های متعدد برای تشکیل دولت مستقل یهود در گوشه ای از دنیابود. همچنین در این کنفرانس ها ضرورت تشکیل شبکه اطلاعاتی،امنیتی و تاسیس صندوق جمع آوری کمک مالی و... به ثبت رسید.
در ابتدا کشورهایی نظیر زئیر، اریتره، کنگو، کانادا و... برای تشکیل دولت یهود پیشنهاد شد اما با نفوذ صهیونیست ها سرزمین فلسطین به دلایل زیر انتخاب شد:
1- برگشت تمام یهودیان دنیا به فلسطین
2- تشکیل حکومت یهودی در سرزمین یهودی
3- انتخاب بیت المقدس(اورشلیم) به عنوان پایتخت اسرائیل
4- بازسازی هیکل سلیمان برای ظهور مجدد مسیح
5- زمینه سازی نبرد آرماجدون (آرماگدون) در منطقه مجدّون (فلسطین) و حاکمیت مسیحیان/یهودیان بر تمام عالم (اختلاف مسیحیان صهیونیسم و یهودیان صهیونیسم بر این حاکمیت است)
6- صهیونیسم ها بخصوص یهودیان آن معتقدند که قدم زدن در فلسطین و اورشلیم ثواب دارد و ارض مقدس و قطعه ای از بهشت است.
اولین گروه رسمی یهودیان در 1905 وارد فلسطین شدند و زمینهایی را از فلسطینی ها خریداری کردند. جنگ جهانی اول در1914 باعث شد تا بخش های عربی خاورمیانه به اشغال اروپا برسد. عراق، سوریه و فلسطین به اشغال انگلیس و لبنان به تصرف فرانسه رسید.
تصرف فلسطین به دست انگلستان باعث ورود یهودیان به این سرزمین شد. در سال1917 وزارت خارجه انگلستان حق تشکیل دولت یهود در فلسطین را اعلام کرد (بیانیه بالفور) همچنین این دولت جدید حق داشتن پلیس را نیز داشت.
خاردانا و اِشتِر دو گروه تروریستی یهودی بودند که مأموریت داشتند تا با ایجاد ترس و وحشت فلسطینی ها را از کشور خودشان فراری بدهند.
از1905تا 1938(شهادت عزّالدّین قسّام) 700.000نفر به فلسطین وارد شدند.
بعد از جنگ جهانی دوم که هنوز فلسطین در اشغال انگلستان بود بیانیه رسمی تشکیل دولت یهود اعلام شد.
در این سالها هرگونه جنبش مردمی توسط دولت انگلیس سرکوب می شد.
از1938 سه جنگ بزرگ بین اعراب و اسرائیل در سالهای 1948و1956 و1967 درگرفت اما وقتی برای مثال فرمانده نیروهای اردنی، یک انگلیسی باشد!! نتیجه کاملا واضح است. در جنگ1967 اسرائیل توانست قسمتهایی از سوریه و مصر را تا کانال سوئز را اشغال کند.
این شکست برای جمال عبدالناصر (رهبر مصر) گران تمام شد و باعث شد تا او خودکشی کند. انور سادات جانشین وی در ابتدا به فکر مقابله با اسرائیل افتاد و با طراحی یک جنگ بزرگ در1973از خط بارلو در کانال سوئز گذشت و ضربات سنگینی به نیروهای اسرائیلی وارد کرد و آنها را تا صحرای سینا عقب راند.
امریکا،روسیه و سازمان ملل به مصر فشار آوردند و توانستند جلوی مصر را بگیرند. پنج سال طول کشید تا اختلافات به قرارداد کمپ دیوید منجر شد.
برطبق این قرارداد اسرائیل می باید از صحرای سینا خارج شود و این صحرا در اختیار سیاسی مصر باشد اما بدون حضور نیروهای نظامی مصر. همچنین امریکا متعهد شد سالانه 2میلیارد دلار کمک مالی به مصر کند.
این قرارداد در کل 9توافقنامه در زمینه های محیط زیست و کشاورزی و ... داشت.
و این طور شد که فلسطین امروزی را در چنگال غاصبینی می بینیم که هرروز بر گستاخی خود اضافه می کنند و سران کشورهای عربی امروزی نیز تنها به عنوان تماشاگر هستند تا روزی که نوبت به خودشان برسد.
اما حمایت ایران از فلسطین ولبنان:
یک نظر می گویم ایشالا رفع ابهام کند. می دانید اگر مردم خرمشهر در اوایل جنگ از خرمشهر دفاع نمی کردند چه می شد؟ معلوم است عراق به اهواز و سپس خرم آباد و کرمانشاه و نهایتا به تهران می رسید.
امروز اگر اسرائیل از سد فلسطین ولبنان بگذرد فردا در سوریه و عراق و پس فردا در ایران خواهد بود.
ضمنا دین ما و لبنانی ها و فلسطینی ها اسلام است. چطور می توان برادر خود را در گرفتاری دید و آرام خوابید؟!
و یک نکته مهم اینکه مسجدی که با گنبد زردرنگ همیشه به ما نشان داده اند -حتی در رسانه های جمهوری اسلامی- مسجدالاقصی نیست بلکه مسجد قبه الصخره است. مسجد الاقصی و مسجد قبه الصخره را در تصویر زیر ببینید:
این رد گم کنی کار صهیونیستهاست برای اینکه مسجد دروغین را به مردم جهان نشان داده و بگویند ما کاری به کار مسجدالاقصی نداریم اما در عمل مسجد قبه الصخره را دارند نشان می دهند. در حالی که مسجد الاقصی واقعی را دارند خراب می کنند!!
ذکر نکته پایانی: اگر این نوشتار را خواندید حتما متوجه نقش بزرگ انور سادات شدید. ایشان اقدامات قابل توجه ای در نبرد با اسرائیل داشتند و به هر اندازه که برای ما منفور نشان داده شده باید بدانیم که ایشان از تمام سران کشورهای عربی تلاش عملی بیشتری انجام دادند. هرچند درنهایت و درعین ناچاری به قرارداد کمپ دیوید تن داد!
در انتها باید از اشتباهات تایپی احتمالی که بدلیل کمبود وقت در نوشتن داشتم پوزش بطلبم.
در این دنیای پرهیاهو که خیالات عرفانی ما از تپه های فکه تا کویر مکه گذر نمی کند و نه شهدِ خونِ شلمچه به دادِ ما می رسد و نه داغ پیروزیِ کربلا.. آنگاه تویی و تمام مشهدهای دنیا!